De tijd laat ons verslijten
stuwt ons al golvend voort
en dwingt ons na te denken
wat ons vaak heeft gestoord.
 
Herinnerend de momenten
van vreugde en verdriet
dat blijken slechts de dingen
die tijd ons voortgaand biedt.
 
De tijd blijft ons opslokken
zij kent noch rust noch duur
ons steeds maar voort te dragen
van ’t een naar ’t volgend uur.
 
De tijd houdt ons gevangen
sluit eens ons leven af
laat ons naar God verlangen
die aan ons ’t leven gaf.
 
De tijd zal het verliezen
houdt eens op te bestaan
Gods eeuwigheid geschonken
zal nimmermeer vergaan.